بحران انسانی در یمن وارد مرحلهای سختتر میشود؛ جایی که فروپاشی اقتصادی با محدودیتهای اعمالشده بر فعالیتهای بشردوستانه درهم آمیخته و همزمان دامنه نیازها با سرعتی بیسابقه گسترش یافته است.
ایدیم ووسورنو، مدیر بخش پاسخگویی به بحرانها در دفتر هماهنگی امور بشردوستانه، در ارائه گزارشی به شورای امنیت هشدار داد که اکنون بیش از 22 میلیون یمنی به کمک نیاز دارند؛ از این میان، 18 میلیون نفر با سطوح حاد گرسنگی مواجهاند؛ رقمی که ابعاد شکاف میان نیازها و توان پاسخگویی را آشکار میکند.
این ارقام تصویری تلخ ترسیم میکند؛ بهطوری که بیشتر خانوادهها ناچار شدهاند تعداد وعدههای غذایی روزانه خود را کاهش دهند. همچنین حدود 2.2 میلیون کودک از سوءتغذیه حاد رنج میبرند و در کنار آن، 1.3 میلیون زن باردار و شیرده، در شرایطی که از حداقل مراقبت محروماند، با خطرات جدی برای سلامت خود روبهرو هستند.
اقتصادی در حال فروپاشی؛ خدماتی رو به افول
این وخامت انسانی با فروپاشی مداوم اقتصادی گره خورده است؛ بهگونهای که توان دولت برای ارائه خدمات کاهش یافته و حضور نهادها محدودتر شده است؛ آن هم در میانه فشارهای فزاینده بر ارز و افزایش هزینههای زندگی.
در همین زمینه، احمد غالب، رئیس بانک مرکزی یمن، خواستار حمایت فوری بینالمللی شد و گفت تنشهای منطقهای هزینههای حملونقل، بیمه و قیمت کالاها را افزایش داده و در نتیجه، فشار بر اقتصادی را که از اساس شکننده است، دوچندان کرده است.
افزون بر این، افزایش نرخ سود سپردهها به 18 درصد نیز در چارچوب تلاشها برای مهار فشارهای پولی انجام شده است، اما اثر آن در فضایی آشفته از نظر اقتصادی و در بازاری با تولید ضعیف و وابستگی نزدیک به کامل به واردات، همچنان محدود است.
کمکها زیر محدودیتهای «حوثیها»
در مقابل، فعالیتهای بشردوستانه در مناطق شمال یمن که تحت کنترل گروه «حوثی» مورد حمایت تهران است، با موانع فزایندهای روبهرو شده است.
ووسورنو همچنین به ادامه بازداشت 73 کارمند سازمان ملل متحد، در کنار محدودیتهای رفتوآمد و مصادره داراییهای سازمانهای بشردوستانه اشاره کرد؛ وضعیتی که رساندن کمکها به نیازمندترین گروهها را پیچیدهتر کرده است.
این محدودیتها کارآمدی روند امدادرسانی را تضعیف کرده و به طولانیتر شدن بحران دامن زده است؛ آن هم در شرایطی که میلیونها یمنی به حمایتی فوری نیاز دارند و تاب تأخیر ندارند.
با وجود تعدد عوامل فروپاشی، مسیر سیاسی همچنان سنگینترین عامل در پیچیدهتر شدن اوضاع است. از زمان کودتای گروه «حوثی» علیه دولت، کشور وارد چرخهای از جنگ و دودستگی شده که نهادهای دولتی را تضعیف کرده، اقتصاد را فرسوده و خدمات را تا آستانه فروپاشی پیش برده است.
با ادامه سیاستهای سختگیرانه گروه «حوثی»، از جمله محدود کردن فعالیتهای بشردوستانه، دامنه پیامدها گستردهتر شده و غذا، سلامت و فرصتهای معیشتی را نیز دربر گرفته است.
بحرانی بیچشمانداز
هشدارهای سازمان ملل متحد بار دیگر تأکید میکند که نبود راهحل سیاسی، بحران را تشدید میکند؛ در حالی که نیازها سالبهسال افزایش مییابد، بیآنکه چارهجویی واقعی در کار باشد.
در سایه اقتصادی لرزان، کمکهایی که با محدودیتهای «حوثیها» روبهروست و روند سیاسیِ متوقف، میلیونها یمنی خود را در برابر واقعیتی میبینند که هر روز سختتر میشود؛ جایی که گرسنگی به جزئی از زندگی روزمره بدل شده و چشمانداز خروج از این چرخه تا زمانی نامعلوم به تعویق افتاده است.
- سد ۱۵ میلیون تومانی مقابل نیمکتها؛ مشقِ «مهر» چگونه از جیب خانوادهها سبقت گرفت؟
- کمیته برنامههای درسی کُردی به «الحل نت»: بهزودی مؤسسه تربیت معلم زبان کُردی در حسکه و عفرین راهاندازی میشود
- نبرد روایتها در واشنگتن؛ آیا جهان «حوثیها» را آنگونه که یمنیها میبینند میشناسد؟
- دیپلماسی در بنبست گمانهزنی؛ جنجال «شروط چهارگانه» پکن برای تهران
- از جیرفت تا پایگاههای منطقهای؛ عبور تهران و واشینگتن از خطوط قرمز در ۲۴ ساعت نبرد مستقیم
