انتشار گزارشهای تحلیلی در مطبوعات رسمی تهران پیرامون وجود یک برنامه پنهان برای جانشینی و دستکاری در ساختار سیاسی، بازتاب گستردهای در محافل سیاسی و خبری ایران یافته است. روزنامه جمهوری اسلامی در جدیدترین سرمقاله خود مدعی شده که جریانی خاص در داخل کشور، یک چهره سرشناس سیاسی را برای «روز موعود» و شرایط بحرانی آماده نگاه داشته است تا با کنار زدن مقامات فعلی و سابق، کنترل امور را به دست گیرد. به گزارش خبرگزاریهای رسمی از جمله ایرنا و ایسنا، مطرح شدن این موضوع در فضای عمومی، نشاندهنده تعمیق شکافها و افزایش نگرانیهای امنیتی در میان جناحهای مختلف ح حاکمیت درباره آینده مدیریت سیاسی کشور است.

ادعای روزنامه جمهوری اسلامی درباره طرح برکناری مسئولان
روزنامه جمهوری اسلامی در مقالهای با عنوان «نقشه راه در حال تکمیل شدن است» ادعا کرده که طرحی پیچیده برای حذف تدریجی مسئولان ارشد فعلی و پیشین و جاانداختن یک فرد مشخص در رأس قدرت در جریان است. به نوشته این روزنامه، فرد یادشده گزینهای وابسته به اپوزیسیون خارج از کشور مانند رضا پهلوی یا سازمان مجاهدین خلق نیست، بلکه چهرهای شناختهشده در داخل ساختار سیاسی ایران است که به تعبیر این مقاله «در آبنمک خوابانده شده است». این مطبوعه رسمی که از سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۷) منتشر میشود و از ارگانهای قدیمی جناح محافظهکار سنتی بهشمار میرود، هشدار داده که هدف نهایی این نقشه، حفظ ظاهر ساختار حکمرانی و خالی کردن آن از محتوای واقعی به منظور فریب افکار عمومی در موقعیتهای حساس سیاسی است. در این متن تحلیلی، تغییر پیدرپی دولتها، حذف فیزیکی برخی چهرههای شاخص و تخریب مداوم شخصیتهای سیاسی به عنوان بخشهایی از یک سناریوی بلندمدت توصیف شدهاند، اگرچه سند مشخصی برای اثبات ارتباط میان این رویدادها ارائه نشده است.
بیشتر بخوانید: قمار شورای عالی انقلاب فرهنگی با سلامت جامعه؛ تحمیل ظرفیتهای انبوه در کشوری با ۵۰ هزار پزشک غیرفعال

نشانههای اشاره به رفتارهای رییسجمهور سابق
اگرچه در متن انتشاریافته نامی از شخص خاصی برده نشده، اما توصیفات ارائه شده در این گزارش نشان میدهد که اشاره اصلی متوجه محمود احمدینژاد، رئیسجمهور سابق ایران است. این روزنامه با اشاره به ویژگیهای این فرد مانند «مخالفخوانی»، زیر سؤال بردن عملکرد تمامی مسئولان گذشته و حال، و «سکوت معنادار» در برخی مقاطع حساس، به روشهای تبلیغاتی او پرداخته است. در این گزارش همچنین نسبت به بازسازی و تکرار شیوههای تبلیغاتی مناظرههای انتخاباتی سال ۱۳۸۸ (۲۰۰۹) در فضای مجازی هشدار داده شده است. ناظران سیاسی یادآور میشوند که محمود احمدینژاد که با حکم رهبر جمهوری اسلامی از سال ۲۰۱۳ (۱۳۹۲) عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام است، بارها از سوی شورای نگهبان برای رد صلاحیت در انتخاباتهای ریاستجمهوری از جمله در سالهای ۲۰۱۷ (۱۳۹۶)، ۲۰۲۱ (۱۴۰۰) و آخرین بار در ژوئن ۲۰۲۴ (خرداد ۱۴۰۳) پس از درگذشت ابراهیم رئیسی روبهرو شد، اما همچنان با مانورهای رسانهای حضور خود را در فضای سیاسی حفظ کرده است.
بیشتر بخوانید: معمای وصیتنامه سیاسی علی خامنهای؛ سوختن در بمباران یا کتمان در دوران گذار؟

درخواست برخورد امنیتی با تریبونهای منتقد
روزنامه جمهوری اسلامی در بخش پایانی گزارش خود، خواستار مداخله مستقیم نهادهای امنیتی و قضایی برای مهار فعالیتهای این جریان شده است. نویسنده مقاله از مسئولان ارشد کشور خواسته تا رفتارهای این چهره سیاسی را بهطور دقیق زیر نظر بگیرند و ابزارهای تبلیغاتی و تریبونهای عمومی منتسب به او را محدود کنند. بر اساس گزارش خبرگزاری فارس، این نخستین بار نیست که رسانههای محافظهکار خواستار برخورد با اظهارات انتقادی مسئولان سابق میشوند. با این حال، حقوقدانان و فعالان مدنی معتقدند مطرح شدن این درخواستها در قالب «افشاگری توطئه»، زمینه را برای اعمال محدودیتهای بیشتر بر فضای مطبوعاتی و رسانهای کشور و تنگتر شدن عرصه برای انتقاد از عملکرد مقامات حکومتی فراهم میسازد. در سالهای اخیر، دستگاه قضایی ایران بارها رسانهها را به بهانه حفظ «امنیت روانی جامعه» تحت فشار قرار داده است.
بیشتر بخوانید: تندروهای ایرانی: زمان دستیابی به سلاح هستهای فرا رسیده است

تشدید رقابتهای درونی بر سر جانشینی سیاسی
انتشار اینگونه یادداشتها در رسانههای رسمی، نشاندهنده اوجگیری رقابتهای درونجناحی در آستانه تحولات احتمالی آتی در ایران است. به گزارش خبرگزاری فرانسه و رویترز، تحلیلگران مسائل ایران بر این باورند که جناحهای مختلف قدرت در تهران با نزدیک شدن به مراحل حساس تصمیمگیری، تلاش میکنند موقعیت خود را تثبیت و رقبا را از گردونه رقابت خارج کنند. در طی سالهای اخیر، بهویژه پس از تحولات سال ۲۰۲۲ (۱۴۰۱) و تورم بالای ۴۰ درصد که طبق آمارهای رسمی مرکز آمار ایران گزارش شده، گمانهزنیها پیرامون آینده سیاسی ایران افزایش یافته است. در این میان، جریانات محافظهکار سنتی نگران آن هستند که چهرههای پوپولیست با بهرهگیری از ناامیدیهای اقتصادی و نارضایتیهای عمومی، کنترل ساختار اجرایی را در دست گیرند. از این رو، اتهامزنیهای متقابل درباره وجود سناریوهای پنهان و نفوذ در بدنه قدرت، به ابزاری رایج برای حذف رقبای سیاسی تبدیل شده است.
بیشتر بخوانید: تکرار الگوی «عامل خارجی» در برابر بحرانهای انباشته؛ آزمون دولت پزشکیان میان ادعای وفاق و واقعیتهای ساختاری
