شلیر مامقادری، شهروند کرد اهل مهاباد، علیرغم ابتلا به بیماری سرطان و نیاز مبرم به مراقبتهای پزشکی، با گذشت سه هفته کماکان در قرنطینهی زندان مرکزی ارومیه در بازداشت بهسر میبرد.
شلیر مامقادری، شهروند ۳۴ سالهی کرد و مادر دو فرزند که از بیماری سرطان رنج میبرد، با گذشت سه هفته از زمان دستگیری، همچنان در بند قرنطینهی زنان در زندان مرکزی ارومیه محبوس است. گزارشهای رسیده حاکی از آن است که محرومیت این شهروند از دسترسی به خدمات درمانی و داروهای راهبردی، جان وی را با خطر جدی مواجه کرده است.
بر اساس گزارشهای نهادهای حقوق بشری، شلیر مامقادری در تاریخ ۸ آوریل ۲۰۲۶ (۱۹ فروردین ۱۴۰۵) توسط نیروهای امنیتی در شهر مهاباد بازداشت شد. گفته میشود دلیل اصلی بازداشت این شهروند، ارتباط با خانوادههای جانباختگان اعتراضات در مناطق کرد ستانی عنوان شده است. وی که پیش از این نیز در سال گذشته سابقهی بازداشت داشته، هماکنون بدون تعیین تکلیف قطعی در بازداشتگاه بهسر میبرد.
شلیر مامقادری پیش از بازداشت، در میانهی مراحل حساس درمان سرطان قرار داشت و به صورت منظم داروهای تخصصی مصرف میکرد. با این حال، از زمان انتقال به زندان ارومیه، وی از دسترسی به مراقبتهای پزشکی تخصصی و داروهای ضروری محروم مانده است. این شهروند در یک تماس تلفنی کوتاه با خانوادهی خود، تداوم بازداشت در شرایط نامناسب قرنطینه را تأیید کرده است.
شلیر مامقادری که سرپرست خانوادهی خود محسوب میشود، در حالی در بازداشت بهسر میبرد که وضعیت جسمانی او رو به وخامت گزارش شده است. فعالان حقوق بشر معتقدند نگهداری یک بیمار مبتلا به سرطان در محیط زندان و محروم کردن او از دسترسی به چرخهی درمان، مصداق نقض حق حیات است. با توجه به گذشت زمان و تداوم بیخبری از وضعیت دقیق درمانی وی، نگرانیها دربارهی سلامت جانبی این مادر کرد افزایش یافته است.
