زندگی در سرپناهی بە وسعت یک ماشین
«خونه‌ام مثل حلزون پشتمه؛ رختخوابم توی صندوق عقبە و صندلی ماشین، تخت‌خوابم…»
این روایت تلخ جوان شهرستانی است که مثل هزاران نفر دیگر به امید ساختن آینده‌ای بهتر راهی پایتخت شد، اما در برابر غول سرسام‌آور اجاره‌بها در تهران دوام نیاورد. حالا اتومبیلش همه‌چیز اوست: روزها وسیله کسب درآمد و نان درآوردن، و شب‌ها سرپناهی ناامن برای خوابیدن.
او از شب‌های سرد کوهسار، پارک‌خوابی، شب‌بیداری در کوچه‌ها، نگاه پر از سوءظن مردم و بازجویی‌های نیمه‌شب می‌گوید؛ جایی که حتی داشتن یک خواب راحت و بدون دلهره نیز به یک آرزو تبدیل شده است.
پدیده «ماشین‌خوابی» دیگر یک اتفاق نادر نیست، بلکه چهره‌ای عریان و تلخ از بحران عمیق اقتصادی، مسکن و فشارهای طاقت‌فرسایی است که قشر جوان و زحمت‌کش جامعه را به حاشیه کشانده است.
شما درباره گسترش پدیده ماشین‌خوابی و بحران مسکن چه فکر می‌کنید؟ نظرتان را برای ما بنویسید.
