کشورهای اروپایی اجرای طرحهای راهبردی برای ایجاد کریدورهای دیجیتال جایگزین را سرعت بخشیدهاند؛ طرحهایی که وابستگی آنها به کابلهای زیردریایی عبوری از خاورمیانه را کاهش میدهد. این اقدام در حالی انجام میشود که نگرانیها درباره قرار گرفتن زیرساخت دیجیتال جهان در معرض خطرات فزاینده ناشی از حملات دریایی در منطقه افزایش یافته است.
بر اساس گزارشی که مجله “بلومبرگ بیزینس ویک” منتشر کرده، اتحادیه اروپا با نگرانی فزاینده به آسیبپذیری مسیرهای انتقال داده از طریق دریای سرخ و خلیج فارس مینگرد؛ آن هم در شرایطی که ناامنیها و حملاتی که کشتیهای تجاری و زیرساختهای دریایی را هدف قرار دادهاند، در ماههای اخیر ادامه داشته است.
دریای سرخ؛ گلوگاه دیجیتال
این گزارش نشان میدهد که حدود ۹۰ درصد از ترافیک اینترنت اروپا در حال حاضر از کابلهای زیردریایی عبوری از دریای سرخ میگذرد؛ موضوعی که این منطقه را به یکی از حساسترین گذرگاههای جهان برای انتقال داده و ارتباطات دیجیتال تبدیل کرده است.
با تشدید حملات مرتبط با گروه “حوثی” مورد حمایت ایران، بروکسل این وابستگی گسترده را تهدیدی مستقیم برای آنچه “حاکمیت دیجیتال اروپا” توصیف میکند، میداند؛ آن هم در شرایطی که نگرانیها درباره هرگونه اختلال احتمالی که میتواند بر بخشهای مالی، کسبوکارها، خدمات و ارتباطات در داخل قاره اثر بگذارد، رو به افزایش است.
قطب شمال؛ یک گزینه راهبردی
در برابر این خطرات، اتحادیه اروپا پروژه اتصال دیجیتال از مسیر قطب شمال را در اولویتهای راهبردی خود قرار داده است؛ پروژهای که از طریق دو مسیر اصلی و با هدف اتصال اروپا به آسیا و آمریکای شمالی، دور از گذرگاههای سنتیِ در معرض تهدید، دنبال میشود.
پروژه “پولار کانکت” یکی از برجستهترین این طرحهاست. این پروژه برای اقدامات مقدماتی، بودجه اولیه اروپایی به ارزش حدود ۱۰ میلیون دلار دریافت کرده است، در حالی که هزینه کل پیشبینیشده آن به حدود ۲.۳ میلیارد دلار میرسد.
کشورهای شمال اروپا با همکاری شرکتهای مخابراتی و مراکز پژوهشی، هدایت این پروژه را بر عهده دارند و همزمان گفتوگوهایی نیز برای مشارکت ژاپن و کره جنوبی در جریان است؛ تلاشی در راستای ایجاد زیرساخت دیجیتال امن و مستقل.
پیامدها برای کشتیرانی و انرژی
این رویکرد اروپا نشاندهنده ابعاد تأثیر حملات “حوثیها” در دریای سرخ است؛ بهطوری که پیامدهای آن از بخشهای کشتیرانی و انرژی فراتر رفته و به زیرساخت دیجیتال جهانی نیز رسیده است.
این گزارش به نقل از شبکه اروپایی “نوردونت” آورده است که مسیر کنونی از طریق کانال سوئز و دریای سرخ، به دلیل شلوغی و اتکای آن به منطقهای که با تنشهای ژئوپلیتیکی و امنیتی فزاینده روبهروست، “یک عامل پرخطر” به شمار میرود.
با وجود توجه گستردهای که این پروژه جلب کرده، اجرای آن خالی از چالشهای پیچیده نیست؛ از جمله شرایط سخت آبوهوایی در مناطق قطبی، جابهجایی یخهای دریایی و هزینه بالای کابلکشی و نگهداری آنها.
اما به نوشته این گزارش، به نظر میرسد اروپا اکنون آماده است این هزینهها را بپذیرد تا وابستگی خود را به گذرگاههایی کاهش دهد که بهطور فزاینده در زمره ناآرامترین و آسیبپذیرترین مناطق جهان طبقهبندی میشوند.
