وزارت امور خارجه ایالات متحده در جریان رایزنیهای دیپلماتیک امروز، ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ (۳۰ آبان ۱۴۰۵)، با تأکید بر تداوم رویکرد کنونی خود در قبال تهران، اعلام کرد که فرآیند اعمال فشارهای اقتصادی بر جمهوری اسلامی با گذشت زمان نه تنها کاهش نمییابد، بلکه به شکلی مضاعف در ابعاد گوناگون گسترش خواهد یافت.
تامی پیگوت، سخنگوی این وزارتخانه، در گفتوگویی که بخشهایی از آن در رسانههای بینالمللی از جمله شبکه خبری الجزیره بازتاب یافت، تصریح کرد که واشنگتن هیچگونه ضربالاجل زمانی برای تغییر وضعیت موجود تعیین نکرده و تا زمانی که تهران شروط مشخص ایالات متحده را نپذیرد، این روند با شدت بیشتری دنبال خواهد شد.

دونالد ترامپ در نشست خبری کاخ سفید، ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶
تضعیف توان مالی برای فعالیتهای منطقهای
سخنگوی وزارت امور خارجه ایالات متحده با اشاره به ارزیابیهای نهادهای اطلاعاتی و مالی این کشور، مدعی شد که سیاستهای تحریمی اعمال شده تأثیرات ملموس و واقعی بر توانایی جمهوری اسلامی در تأمین مالی فعالیتهای بیثباتکننده در منطقه داشته است. به گفته پیگوت، با گذشت هر روز از این فرآیند، دسترسی حکومت ایران به منابع ارزی و بازارهای جهانی محدودتر شده و این امر قدرت مانور نهادهای مسئول در تهران را برای پیشبرد دستورکارهای خارجی به شدت کاهش داده است. گزارشهای منتشر شده توسط خبرگزاری رویترز در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ (۲۱ شهریور ۱۴۰۵) نیز حاکی از آن بود که درآمدهای نفتی ایران در پی اجرای دقیقتر مکانیسمهای نظارتی، با افت قابل توجهی مواجه شده است. این مقام آمریکایی تأکید کرد که وضعیت اقتصادی برای ساختار حاکم بر ایران روزبهروز دشوارتر میشود و این فشار مضاعف، بخشی از استراتژی بلندمدت واشنگتن برای تغییر رفتار تهران در عرصه بینالمللی است.

تامی پیگوت، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا
بنبست در مذاکرات و عدم پذیرش شروط
در حالی که برخی گمانهزنیها از سوی رسانههای داخلی ایران، از جمله خبرگزاری ایرنا در گزارش مورخ ۵ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۳ مهر ۱۴۰۵)، به احتمال گشایشهای دیپلماتیک اشاره داشتند، تامی پیگوت تأکید کرد که دولت دونالد ترامپ همچنان بر مواضع پیشین خود پافشاری میکند. او تصریح کرد که اگرچه مقامات تهران در محافل غیررسمی تمایل خود را برای بازگشت به میز مذاکره ابراز کردهاند، اما این ابراز تمایل تاکنون با پذیرش هیچیک از شروط اساسی ایالات متحده همراه نبوده است. از دیدگاه واشنگتن، مذاکره بدون تغییر در سیاستهای هستهای و منطقهای جمهوری اسلامی، فاقد وجاهت است. نهادهای ناظر بینالمللی از جمله آژانس بینالمللی انرژی اتمی در گزارشهای فصلی خود در سال ۲۰۲۶، بارها بر افزایش سطح غنیسازی اورانیوم توسط ایران تأکید کردهاند که این موضوع خود به عاملی برای تشدید تنشها و تداوم تحریمهای غرب علیه صنایع کلیدی ایران تبدیل شده است.

کودکان در ساحل بندرعباس در کنار تنگه هرمز،
در حالی که نفتکشها در آبهای دوردست دیده میشوند
اثرات دومینویی تحریم بر اقتصاد داخلی
تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که استمرار سیاست «فشار مضاعف» که از سوی واشنگتن پیگیری میشود، ساختار داخلی اقتصاد ایران را با چالشهای ساختاری عمیقی مواجه کرده است. بر اساس دادههای منتشر شده توسط بلومبرگ در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ (۶ آبان ۱۴۰۵)، تورم در ایران به سطوح بیسابقهای رسیده و ارزش پول ملی در برابر ارزهای معتبر جهانی با نوسانات شدیدی روبروست. این وضعیت، توانایی دولت برای اجرای پروژههای عمرانی و پرداخت حقوق کارمندان را تحتالشعاع قرار داده است. در حالی که مقامات رسمی در تهران، از جمله سخنگویان دولت، همواره مدعی «خنثیسازی تحریمها» از طریق تقویت روابط تجاری با کشورهای همسو هستند، گزارشهای میدانی نهادهای بینالمللی نشان میدهد که این مسیرها به دلیل هزینههای بالای نقلوانتقالات مالی، جایگزین مطمئنی برای درآمدهای از دست رفته ناشی از تحریمهای نفتی آمریکا محسوب نمیشوند.

اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا
چشمانداز مبهم در میانه تنشهای منطقهای
تداوم وضعیت موجود، چشمانداز سیاست خارجی جمهوری اسلامی را در ماههای پایانی سال ۲۰۲۶ میلادی با ابهامات جدی روبرو کرده است. در حالی که تنشها در خاورمیانه به دلیل تحولات در روژآوا و مناطق مرزی اقلیم کردستان عراق، از جمله اربیل، به طور مستمر در حال تغییر شکل است، واشنگتن بر این باور است که تداوم فشار بر تهران میتواند از گسترش نفوذ منطقهای ایران جلوگیری کند. خبرگزاری فرانسه در گزارش مورخ ۱۵ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۴ آبان ۱۴۰۵) به نقل از کارشناسان امور خاورمیانه نوشت که جمهوری اسلامی اکنون در یک دوراهی استراتژیک قرار گرفته است؛ یا باید هزینههای سنگین اقتصادی ناشی از انزوای بینالمللی را بپذیرد و یا با تن دادن به خواستههای غرب، تغییرات بنیادینی در سیاستهای کلان خود ایجاد کند. با این حال، شواهد نشان میدهد که تهران تاکنون هیچ نشانه عملی برای عقبنشینی از مواضع خود در قبال برنامههای موشکی و منطقهای نشان نداده و همچنان بر تداوم مسیر کنونی اصرار دارد. این تقابل، نویدبخش ادامهی وضعیت تنشآلود در ماههای آتی است که میتواند بر ثبات سیاسی و اقتصادی منطقه تأثیرات گستردهای بر جای بگذارد.
