وزارت خزانهداری آمریکا در چارچوب مرحلهای نوین از “عملیات طرد اقتصادی”، ضربهای سنگین به آخرین پایههای صنعتی رژیم ایران، به ویژه صنایع خودروسازی، شبکه ریلی و تولید فلزات وارد ساخت. همزمان با تشدید محاصره دریایی تنگه هرمز و سقوط درآمدهای نفتی کشور به صفر، حکومت تهران برای حفظ بقای مالی و سرپا نگه داشتن ماشین جنگی خود به این صنایع وابسته شده بود؛ بخشهایی که توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و شبکههای رانتخواری اداره میشوند. واشینگتن با هدف قرار دادن این بخشها، راهبردی قاطع برای بستن منافذ تنفسی اقتصاد نظامی حاکمیت به اجرا درآورد.
دفتر کنترل داراییهای خارجی خزانهداری آمریکا (اوفک) با صدور دو دستور اجرایی تازه ذیل فرمان ۱۳۹۰۲، بخشهای خودروسازی و راهآهن ایران را به فهرست تحریمهای مستقیم افزود تا دسترسی رژیم به تجهیزات و درآمدهای این بخشها مسدود گردد. ا
سکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، اعلام کرد به برکت عملیات طرد اقتصادی، توانایی رژیم ایران برای تامین مالی ماشین جنگی و گسترش تروریسم به شدت تحلیل رفته است. وی تأکید کرد که تدابیر تازه مستقیماً شبکههای پشتیبان تهران را هدف گرفته و بستری برای خشکانیدن دائمی تمامی منابع درآمدی حاکمیت ایجاد کرده است.
ضربه فلجکننده به غولهای خودروسازی؛ پایان تاراج اقتصادی سپاه پاسداران در ایران خودرو و سایپا
صنعت خودروسازی ایران به عنوان بزرگترین بخش اقتصادی کشور پس از نفت و گاز، کانون اصلی تحریمهای جدید است. این صنعت علیرغم فساد سیستماتیک و تحمیل زیان سالانه بیش از ۱ میلیارد دلار، به حیاطخلوت سودآوری مالی و رانت سپاه پاسداران تبدیل شده بود. در حالی که خودروسازان ادعای دروغین “تولید ملی” را تکرار میکردند، خودروهای بیکیفیت را وارد کرده و با برچسبگذاری صوری با قیمتهای گزاف به مردم تحمیل میکردند. اوفک دو غول خودروسازی کشور، یعنی ایران خودرو و سایپا را که بیش از ۹۰ درصد بازار خودروی کشور را در انحصار دارند و سالانه نزدیک به ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار دستگاه خودرو تولید میکنند، تحریم کرد.
دامنه تحریمها شرکتهای وابسته شامل شرکت ایران خودرو دیزل (بزرگترین سازنده اتوبوس، کامیون و موتورهای دیزلی)، شرکت پارس خودرو و شرکت زامیاد را در بر گرفت. این اقدام همچنین نقاب از بهرهکشی ضدانسانی رژیم برداشت؛ شرکت صنعتی و تولیدی نیرو موتور شیراز به عنوان بزرگترین سازنده موتورسیکلت در ایران و شرکت زیرمجموعه آن، شرکت نیرو موتور دماوند، به دلیل بهرهکشی از نیروی کار زندانیان و همکاری با سپاه و بسیج تحریم شدند. این مجموعه بیش از ۶ هزار دستگاه موتورسیکلت در اختیار ماموران لباسشخصی قرار داده بود. تأمینکنندگان خارجی این صنعت در اندونزی، امارات، هنگکنگ و ترکیه، از جمله شرکت تروی تریدینگ ترکیه که قطعات کامیون برای شرکت بهمن دیزل جهت استفاده در یگانهای موشکی و پهپادی سپاه تأمین میکرد، تحریم شدند.

مسدودسازی شبکه حملونقل ریلی و ناوگان فرار از محاصره دریایی رژیم
رژیم تهران پس از زمینگیر شدن تجارت دریایی ناشی از محاصره نظامی آمریکا، به خطوط راهآهن متوسل شد تا نفت و کالاهای صنعتی را در سطح منطقه جابجا کند. خزانهداری آمریکا با رصد این تحرکات، شبکه حملونقل ریلی کشور را نیز هدف قرار داد.
شرکت راهآهن جمهوری اسلامی ایران به عنوان متولی حمل مسافر و بار، شرکت قطارهای مسافری رجا و شرکت راهآهن حمل و نقل به عنوان بازوی باربری ریلی، ذیل فرمان اجرایی ۱۳۹۰۲ تحریم شدند تا شریان ترانزیت زمینی نفت مسدود شود.
علاوه بر حملونقل ریلی، صنایع فلزات سنگین و معدنی که دومین منبع بزرگ درآمد صادراتی ایران پس از نفت به شمار میروند، زیر ضربه رفتند. شرکت تولید تجهیزات سنگین (هپکو) که ماشینآلات آن توسط نیروی قدس سپاه پاسداران برای ساخت پایگاههای آموزشی نظامی و تأسیسات زیرزمینی استفاده میشد، به همراه شعبه چینی آن یعنی شرکت هپکو شانگهای تحریم شد.
همچنین شرکت فولاد مبارکه اصفهان، شرکت فولاد خوزستان، شرکت آلمانی تک-ترید اینترنشنال و شرکتهای واسطه در امارات به دلیل تأمین مواد اولیه فولاد و تسهیل مبادلات مالی برای غولهای فلزی رژیم هدف مجازاتهای واشینگتن قرار گرفتند.
ردپای صرافیهای پنهان و پولشویی شبکههای فولاد و نفت در شرق آسیا
تحقیقات اوفک همچنین شبکههای تاریک پولشویی مرتبط با صادرات فلزات و نفت را افشا کرد. رامین کشوردوست، تاجر ایرانی و دومینیکایی، با به کارگیری شبکهای از شرکتهای صوری و حسابهای بانکی در هنگکنگ و چین، دهها میلیون دلار از درآمدهای فروش فولاد و نفت ایران را جابهجا میکرد. او با همکاری مهنوش پورصراف همدانی، تاجر ایرانی و دومینیکایی، شرکتهای فولادی شانگهای رویمی، اماندآر استیل و فیدار فولاد رادمان را اداره میکردند. این شرکتهای صوری دهها تراکنش ارزی به ارزش دهها میلیون یورو و دلار را به نمایندگی از شرکت فراب سروش آفاق قشم وابسته به بانک شهر پولشویی کرده بودند.
همپوشانی این شبکهها با سازوکارهای پولشویی کلان رژیم در روسیه پرده از عمق فساد برداشت. خزانهداری آمریکا همزمان اقداماتی علیه “شبکه آ-۷” به اجرا گذاشت؛ شبکه بانکداری سایهای در روسیه به سرکردگی ایلان میرونوویچ شور، سرکرده شبکه آ-۷، که ۲ هزار تراکنش روزانه به ارزش کل ۹۱.۵ میلیارد دلار را مدیریت میکرد. ایلان میرونوویچ شور، سرکرده شبکه آ-۷، از طریق کارگزاران فرعی خود بیش از ۱۷ میلیارد دلار تراکنش مالی را پردازش کرد و با تسهیل تبادلات مالی ناوگان اشباح نفتی، نزدیک به ۱۴۰ میلیون دلار پولشویی نفتی و ۱.۶ میلیون دلار انتقال وجه برای خریدهای تسلیحاتی سپاه به انجام رسانده بود.

عواقب فراگیر تحریمهای ثانویه و بستن تمامی روزنههای فرار مالی
اقدامات وزارت خزانهداری آمریکا، شریانهای ارزی و فنی رژیم را در محاصرهای کامل قرار داد. شبکه اجرای جرایم مالی خزانهداری آمریکا (فینسن) با پیشنهاد مقرراتی سختگیرانه، هرگونه انتقال پول برای کارگزاران فرعی این شبکهها را ممنوع ساخت و با صدور هشداری بینالمللی، راههای نفوذ شبکه آ-۷ و ارتباط آن با صرافی نوبیتکس و ارزهای دیجیتال نظیر “توکن آ-۷-آ-۵” را افشا کرد. دفتر کنترل داراییهای خارجی نیز شبکه آ-۷ را به عنوان سازمان تبهکاری فراملی عمده تحریم کرد تا تبادلات مالی با آن مسدود شود.
تمامی داراییهای اشخاص و شرکتهای تحریمشده در حوزه قضایی آمریکا توقیف گردید و نهادهای مالی جهان از هرگونه خدماترسانی منع شدند. بانکهای بینالمللی در صورت همکاری با این شبکهها با قطع ارتباط از سیستم مالی ایالات متحده و تحریمهای ثانویه سنگین روبهرو میشوند. همزمان، فینسن پاداشهای بیش از ۱ میلیون دلاری را برای افشای داراییها و اطلاعات دور زدن تحریمها اختصاص داد. این موج سهمگین تحریمها نشان میدهد با تمرکز واشینگتن بر قطع درآمدهای خودروسازی، راهآهن و صنایع زیربنایی، آخرین تکیهگاههای مالی جمهوری اسلامی در حال فروپاشی کامل است.
- گسترش عملیات “طرد اقتصادی” آمریکا؛ تحریم خودروسازی، راهآهن و شبکه پنهان مالی رژیم ایران
- فلج شدن ناوگان اشباح جمهوری اسلامی در آبهای آسیا؛ سرگردانی دهها نفتکش و سقوط درآمد نفتی تهران به صفر
- نزدیکشدن دلار به مرز ۲۶۰ هزار تومان؛ تکرار الگوی برخورد امنیتی-قضایی در مواجهه با تکانههای ارزی
- دونالد ترامپ، در مصاحبه با مجله تایم: نابودی رژیم ایران پیامآور صلح است
- پایان ۲۳ سال حضور نظامی آمریکا در عراق؛ موازنه شکننده میان نفوذ تهران، اهرمهای مالی واشنگتن و چالشهای بغداد
