اخیرا، هنرمند سوری رنا جمول بازی خود را در یک سریال کوتاه با نام «المقعد الأخير» به پایان رسانده است؛ اثری به نویسندگی لؤی النوری و کارگردانی اسامه سلامه که در ۱۵ قسمت ساخته شده و در چارچوب حضورهای او در درام تلویزیونی این روزها قرار می‌گیرد.
جمول در گفت‌وگو با وب‌سایت «الحل نت» توضیح داد که این سریال، اثری اجتماعی و معاصر است که مشکلات خانوادگی گوناگون را به شکلی زیبا و نزدیک به مخاطب مطرح می‌کند.
او افزود: «خانواده ما در این اثر، خانواده‌ای کوچک است؛ متشکل از مادری، پدری مبتلا به آلزایمر و یک دختر. برادرِ شوهر می‌کوشد خانه‌ای را که در آن زندگی می‌کنیم تصاحب کند. این اثر همچنین مشکلات جوانان در دوره دبیرستان را در سایه شبکه‌های اجتماعی و تأثیر پررنگ آن‌ها در دامن زدن به مشکلات و حتی حل آن‌ها مطرح می‌کند؛ افزون بر زورگویی، تفاوت‌های طبقاتی، و پرداختن به ثروت و فقر، جوانمردی و فرومایگی».
این هنرمند سوری ابراز امیدواری کرد که این اثر به موفقیت و استقبال گسترده دست یابد، زیرا به گفته او: «این کار با عشق، اشتیاق و صداقت ساخته شده است»، و افزود: «همچنین تجربه همکاری من با هنرمند یارا صبری متمایز بود و از این شراکت بسیار خوشحال بودم».
رنا جمول درباره شخصیت خود در این اثر فاش کرد که نقش زنی به نام «ربا» را بازی کرده است؛ زنی که از روی عشق با یک استاد برجسته ریاضیات ازدواج کرده است. او به‌سبب اتهامی خودسرانه، در معرض ظلمی شدید قرار می‌گیرد و حساسیت و هوش او، هم‌زمان، باعث می‌شود به آلزایمر مبتلا شود. همین امر «ربا» را ناچار می‌کند در یک رستوران کار کند، زیرا با فشارهای مالی زیادی روبه‌رو است؛ اما حاضر نیست بر سر اصول و افکارش معامله کند و همچون شیری ماده از کرامت خود و دخترش دفاع می‌کند و به صاحب رستورانی که کوشیده بود به دخترش تعرض کند، درسی می‌دهد که هرگز فراموش نکند.
رنا جمول.. سخنی از سینما و عدالت هنری
با وجود علاقه رنا به سینما که نخستین درهای شهرت را از طریق فیلم مشهور «رسائل شفهية» در کنار هنرمند توانمند فایز قزق، از زمانی که در مؤسسه عالی هنرهای نمایشی درس می‌خواند، به روی او گشود، و با وجود شور خاموش‌نشدنی‌اش به تئاتر که در بسیاری از حضورهایش روی صحنه آشکار است، او نیز مانند هر بازیگری نمی‌تواند از تلویزیون بی‌نیاز باشد؛ به‌سبب گستردگی مخاطب و پشتوانه مالی‌ای که دارد، البته با شروطی مشخص و مناسب. او از رفتن به‌دنبال هر کاری فقط برای کسب پول سر باز می‌زند؛ همان بازیگری که شخصیت‌های متمایز بسیاری را در آثار موفقی چون «الزير سالم-2000»، «دمشق يا بسمة خزن-1992»، «التغريبة الفلسطينية-2004» و بسیاری آثار دیگر ارائه کرده است.
جمول در گفت‌وگوی خود با «الحل نت» می‌گوید: «بیش از هر چیز، آنچه مرا برای حضور در درام تلویزیونی وسوسه و جذب می‌کند، کارگردانی است که همکاری با او در یک سریال به نوعی لذت بدل می‌شود و با هم متن را بررسی می‌کنیم تا به خلاقیت در فضای گسترده هنر برسیم؛ افزون بر اهمیت شخصیتی که قرار است ارائه کنم، زیرا باید جهان آن پر از رازهایی باشد که مرا به کشفشان ترغیب کند و اشارات نهفته در متن را بگیرم تا بتوانم در عیان کردن جنبه‌های روانی آن سهیم باشم؛ و این همان چیزی است که برای من در کار هنری لذت‌بخش است».
درباره نظر او نسبت به بسیاری از انتقادهایی که اخیرا درباره برخی جنبه‌های درام سوریه و نیز عدالت در توزیع نقش‌ها می‌شنویم، جمول تأکید می‌کند که این عدالت در سریال‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی غایب است؛ نه فقط در سوریه، بلکه در بیشتر کشورهای جهان، زیرا برخی چهره‌ها تکرار می‌شوند و برخی دیگر غایب می‌مانند.
او می‌افزاید: بازیگر همواره نیاز دارد فرصتی به او داده شود تا استعدادهایش را نشان دهد؛ او مانند کودکی است که اگر احساس کند جمله‌ای را با احساسی والا ادا کرده و مورد پسند مخاطب قرار گرفته و خود نیز به آن قانع بوده، شاد می‌شود؛ و اگر فرصت آزمودن مهارت‌هایش برایش فراهم نشود، اندوهگین می‌شود.
کمدی
جمول از زمان «رسائل شفهية-1991» آثار بسیاری با حال‌وهوای کمدی ارائه کرده و توانسته در انتخاب‌هایش به‌شکلی ممتاز موفق و اثرگذار باشد. تازه‌ترین اثر او سریال «نسمات أيلول» با کارگردانی رشا شربتجی در رمضان گذشته بود که موفقیتی چشمگیر به دست آورد. او درباره آن می‌گوید: «انرژی میان گروه کار بسیار مثبت و زیاد بود، و محبت نیز در موفقیت اثر نقش داشت؛ از رشا و یزن شربتجی گرفته تا بازیگران و عوامل فنی. خدا را شکر توانستیم به موفقیت برسیم، به‌ویژه با وجود لوکیشن‌های مهم، زیبا و چشم‌نواز؛ زیرا تصویرپردازی در محبوبیت آن نزد مخاطب سهم داشت، چرا که بیننده در برابر خود رنگ‌ها، طبیعتی زیبا و لباس‌هایی می‌بیند که با دقت روی آن‌ها کار شده تا تابلوی هنری کامل شود».
او درباره شخصیت «نعيمة»، عمه‌ی مهربان، می‌گوید این شخصیت شبیه بسیاری از زنان روستا و مناطق روستایی است و این سخاوتی که در او دیدیم، بازتابی از حال‌وهوای مردم نیک‌سرشت روستا است؛ به گفته جمول که تأکید می‌کند: من شخصا عمه و مادربزرگی دارم که شبیه «نعيمة» هستند.
رنا جمول تأکید می‌کند که کمدی به متنی هوشمند و غنی از همه عناصر نیاز دارد، و نیز به گروهی هماهنگ از بازیگران در کنار لباس، اکسسوار، دکور و موسیقی؛ زیرا هر عنصر باید اساسی و عمیقانه بررسی‌شده باشد تا سپس نوبت به کارگردانی برسد که بر کار خود مسلط است.
تئاتر و اشتیاق
رنا جمول از معدود هنرمندان زن در سوریه است که همچنان به تئاتر پایبند مانده‌اند؛ چیزی که همواره در انتخاب‌ها و ترجیحاتش و نیز در گفت‌وگوهای علنی و خصوصی‌اش بر آن تأکید می‌کند. وقتی از او درباره تئاتر در زندگی حرفه‌ای‌اش پرسیدیم، پاسخ داد: «بله، من در اصل بازیگر تئاتر هستم و عاشق این هنر و همیشه وابسته به آنم. اما تئاتر در سوریه به حمایت مالی بزرگی نیاز دارد و در صورت فراهم بودن این حمایت، می‌تواند موفق باشد؛ زیرا کادرهای هنری موجود، بااستعداد و باتجربه‌اند. طبیعی است که در سایه تنگنای مالی، شور و شوقم را از دست بدهم، اما نمی‌توانم خیلی از آن دور شوم و با تجربه‌ای که مرا جذب کند، دوباره به آن بازمی‌گردم؛ زیرا این عشق اول و آخر من است. به همین دلیل تحمل می‌کنم، خشمگین می‌شوم، دور می‌شوم و سپس دوباره به آن بازمی‌گردم».
فارغ از بحث تئاتر و درباره شتاب بازیگران برای کار در درام ترکیِ معرّب، جمول تأکید می‌کند که غیبت او از این حوزه به دلیل دوست نداشتن این نوع درام است. او همواره می‌پرسد چه چیزی یک شرکت یا یک گروه را وادار می‌کند اثری را که پیش‌تر نمایش داده شده، بدون هیچ تغییری و به‌صورت نسخه‌برداری‌شده، بدون هیچ امضای خلاقانه‌ای، با همان نماها و همان دیالوگ‌ها بازتولید کند؛ چیزی که باعث می‌شود احساس کند این روند، صرفا عملیاتی تجاری است که بر موفقیت نسخه اصلی تکیه دارد.
این هنرمند سوری تأکید کرد که این موضوع نه چیزی به بازیگر می‌افزاید، نه به درام سوریه و نه به تاریخ آن. همچنین درام سوریه از مجموعه‌ای خوب از نویسندگان، کارگردانان و بازیگران برخوردار است و از نظر موضوعاتی که می‌توان مطرح کرد، غنی است.
زندگی در تونس و گام‌های پیش رو
رنا جمول در حال حاضر زندگی در تونس را برگزیده است، زیرا این کشور از فرهنگ و تئاتری پیشرفته برخوردار است. او به «الحل نت» فاش کرد که در تونس کار خواهد کرد و همچنین در آموزش تئاتر به زنان ۳۵ تا ۷۰ ساله سهیم خواهد شد. او اقامت گرفته و در انتظار موافقت با پروژه‌اش است.
او درباره زندگی خانوادگی‌اش و ایجاد توازن میان کار و خانواده با خوشحالی پاسخ می‌دهد: «تا حد زیادی توانستم میان آن دو توازن برقرار کنم، اما خانواده همیشه در درجه اول است. برخی روابط خانوادگی باید در زمان خود مورد توجه قرار گیرند، مانند رابطه با همسر و فرزندان در سنی مشخص. اما هنر را می‌توانیم در هر زمانی ارائه کنیم، و اگر به‌دلیل شرایطی از کاری عذرخواهی کنم، فقط همان پیشنهاد را از دست داده‌ام، اما هرگز نمی‌پذیرم خانواده‌ام را از دست بدهم، و احساس می‌کنم در خانواده‌ام و با اعضای آن موفق بوده‌ام».
جمول از پیام هنری خود که آرزو دارد به مخاطب برسد، پرده برمی‌دارد؛ این‌که انسان در ازدحام شتاب، سطحی‌نگری و غیاب عمق گم نشود، امور را ساده نگیرد و به عمق انسانی بازگردد تا میان امر واقعی و جعلی، و میان امر استوار و سطحی تمایز بگذارد.
جمول ادامه می‌دهد که ایده کارگردانی یک فیلم سینمایی را در سر دارد و همچنین در برنامه نزدیک خود برای کارگردانی یک اثر نمایشی آماده می‌شود. او ابراز امیدواری کرد به آنچه در پی آن است دست یابد؛ یعنی بتواند در نقش‌های گوناگون ظاهر شود و هرگز از بازیگری بازنایستد. همچنین آرزو کرد سوریه از امنیت، صلح، شکوفایی و فراوانی برخوردار شود و شهروند از فقر و ستم آسوده گردد. در سطح شخصی نیز برای فرزندانش آرزو کرد که به اهدافشان برسند و خودشان را محقق کنند.
- پایان ۲۳ سال حضور نظامی آمریکا در عراق؛ موازنه شکننده میان نفوذ تهران، اهرم‌های مالی واشنگتن و چالش‌های بغداد
- شتاب چهار برابری پیری جمعیت در برابر فقر ساختار حمایتی؛ ایران در آستانه «ابرچالش سالمندی»
- انگشت اتهام بریتانیا به سوی جمهوری اسلامی؛ ردپای تهران در توطئه امنیتی علیه پایگاه بمب‌افکن‌های آمریکا
- دیپلماسی در تنگنای «تقدم و تاخر»؛ پاسخ واشنگتن به طرح هفت‌روزه تهران و معمای هرمز
- اوج‌گیری تاریخی تورم نقطه‌ای در مرز ۹۰ درصد و انقباض ۱۰ درصدی اقتصاد؛ فریب‌کاری آماری حاکمیت در سایه سقوط ریال
