ایران همچنان سطح تنش را در گذرگاههای حیاتی دریایی بالا میبرد و با مطرح کردن احتمال گسترش رویارویی با ایالات متحده آمریکا به خلیج عربی، دریای عمان و دریای سرخ، تجارت جهانی را در برابر آزمونی تازه قرار داده و گروه «حوثی» را بار دیگر به کانون تنش بازگردانده است.
در تازهترین اظهارنظر، امروز چهارشنبه، علی عبد اللهی، فرمانده قرارگاه «خاتم الأنبیاء» در ایران، هشدار داد که ادامه محاصره دریایی آمریکا ممکن است تهران را به مختل کردن کشتیرانی وادار کند و تأکید کرد که نیروهای ایرانی «اجازه نخواهند داد تجارت در دریای سرخ ادامه یابد» اگر این اقدامات ادامه پیدا کند.
او همچنین به احتمال توقف عملیات صادرات و واردات در خلیج و دریای عمان اشاره کرد؛ تشدیدی که یکی از مهمترین شریانهای اقتصاد جهانی را هدف میگیرد.
آیا این تهدید عملی میشود؟
ایران در سالهای گذشته برای تثبیت حضور خود در گذرگاههای دریایی، بر ابزارهای غیرمستقیم تکیه کرده که در رأس آنها گروه «حوثی» در یمن قرار دارد.
از پایان مارس گذشته، گروه «حوثی» نزدیک به تهران، حملات خود را با شلیک موشک و پهپاد به سمت اسرائیل تشدید کرده و همزمان تهدید کرده است که در صورت گسترش رویارویی با تهران، کشتیهای تجاری را هدف خواهد گرفت و تنگه بابالمندب را خواهد بست.
این روند یادآور دورهای نهچندان دور است که در آن حملات مکرر به کشتیها در دریای سرخ و خلیج عدن، عملاً کشتیرانی را مختل کرد؛ حملاتی که سپس در مه 2025، پس از تفاهمهایی با میانجیگری عمان، متوقف شد.
به نظر میرسد همزمان با افزایش فشارها بر ایران، شرایط برای بازگشت این الگوی ماجراجویانه فراهم شده است.
«حوثی» بهعنوان بازوی فشار ایران
وارد کردن دریای سرخ به معادله تنش، در عمل به معنای استفاده از گروه «حوثی» بهعنوان ابزاری میدانی برای انتقال پیامهای ایران، بدون ورود مستقیم به درگیری است.
موقعیت جغرافیایی یمن به گروه «حوثی» امکان اثرگذاری بر یکی از مهمترین گذرگاههای دریایی جهان را میدهد؛ ظرفیتی که تهران از آن در مدیریت رویارویی خود با واشنگتن بهره میبرد.
ناظران بر این باورند که این رویکرد بر انتقال رویارویی به نقاط حساس استوار است؛ جایی که هزینه تشدید تنش، چه برای تجارت جهانی و چه برای تأمین انرژی، بالا و فوری است.
اما این رویکرد، یمنیها را با پیامدهای سنگینی روبهرو میکند، زیرا هرگونه اختلال در کشتیرانی، مستقیماً بر کشوری اثر میگذارد که تقریباً بهطور کامل به واردات وابسته است.
فشار متقابل
در مقابل، ایالات متحده آمریکا حضور نظامی خود را در منطقه افزایش داده و نفتکشهای مرتبط با ایران را توقیف کرده است؛ تلاشی برای تنگتر کردن حلقه فشار بر تهران.
در میانه این تحرکات، کشتیرانی بینالمللی امروز به صحنه کشمکش و چانهزنی تبدیل شده است؛ جایی که مسیرهای تجاری بهعنوان برگ مذاکره به کار گرفته میشوند، در حالی که چندین طرف برای سوق دادن اوضاع به سمت تنش بیشتر آمادهاند.
با تداوم این نشانهها، دریای سرخ همچنان مستعد یک رویارویی غیرمستقیم است؛ رویاروییای که محاسبات پیچیده منطقهای آن را هدایت میکند، در حالی که گروه «حوثی» یمن را به قلب این منازعه میکشاند، بیآنکه این امر در راستای منافع یمنیها باشد؛ مردمی که همواره هزینه آن را میپردازند.
- طرح چهار قدرت غربی برای ارجاع پرونده هستهای ایران به شورای امنیت
- کاهش کمسابقه تردد شناورها در تنگه هرمز و تشدید چالشهای نفتی و ارزی ایران
- تحقیق آمریکا درباره اصابت موشک به مراسم عروسی در سیریک
- ادامه مذاکرات بغداد و واشنگتن برای انحصار سلاح در دست دولت
- درخواست پایان تهاجم خارجی و سرکوب داخلی؛ از کانون نویسندگان تا سازمان ملل
