با فرا رسیدن سال تحصیلی جدید ۱۴۰۵-۱۴۰۶، نظام آموزشی ایران با ترکیبی از تهاجم امنیتی بیسابقه و بحران ساختاری روبهرو شده است. انتشار گزارشی مستند از سوی مرکز آمار و اسناد سازمان حقوق بشری ههنگاو نشان میدهد دستگاههای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی در فاصله اول پاییز ۱۴۰۴ تا اول پاییز ۱۴۰۵، دستکم ۳۱۵ دانشآموز و کودک زیر ۱۸ سال و ۵۹ معلم و استاد دانشگاه را بازداشت کردهاند. همزمان، دادگاههای انقلاب برای ۸ کودک و ۱۶ تن از آموزگاران و اساتید احکام سنگین حبس تعزیری و شلاق صادر کردهاند؛ آماری هولناک که نشان میدهد حکومت به جای حل معضلات آموزشی، محیطهای تحصیلی را به پادگانهای امنیتی بدل ساخته است.
همگام با این سرکوب گسترده، بیانیههای تشکلهای صنفی معلمان در کُردستان، مازندران و خراسان شمالی در کنار گفتوگوی پایگاه خبری امتداد با محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، پرده از ورشکستگی نظام آموزش عمومی برداشتهاند. در حالی که مسئولان حکومتی با ادعاهای کلیشهای بر آمادگی مدارس تاکید میورزند، بدنه آموزش با سقوط معیشت معلمان به زیر خط فقر، کسری دهها هزار آموزگار، تراکم طاقتفرسای کلاسها و بازماندگی بیش از ۱۴۰ هزار کودک از تحصیل به دلیل فقر فلجکننده دستبهگریبان است.

کارنامه سیاه بازداشت و صدور احکام حبس برای ۳۱۵ کودک و دانشآموز

طبق دادههای مرکز آمار و اسناد سازمان حقوق بشری ههنگاو، از ۳۱۵ کودک بازداشتشده، ۳۰ نفر دختر و ۲۸۵ نفر پسر بودهاند. تفکیک اتنیکی این کودکان تمرکز ماشین سرکوب بر اقلیتها را نشان میدهد؛ دستکم ۸۸ کودک کُرد، ۳۶ کودک فارس، ۳۰ کودک لُر، ۲۴ کودک بلوچ، ۶ کودک عرب، ۳ کودک تُرک، ۲ کودک گیلک و ۱ کودک ترکمن بازداشت شدهاند. همچنین هویت اتنیکی ۱۲۵ کودک بازداشتشده که بخش عمده آنان در استان همدان دستگیر شدهاند، برای نهادهای حقوق بشری احراز نشده است که این خود گویای بازداشتهای فلهای و بدون نظارت قانونی است.
توزیع استانی بازداشت کودکان گستره سرکوب را تایید میکند؛ همدان با ۱۳۸ مورد در صدر قرار دارد و استانهای ایلام و خراسان رضوی هر کدام با ۲۴ مورد در جایگاه بعدی هستند. همچنین کهگیلویه و بویراحمد ۱۹، خوزستان ۱۸، سیستان و بلوچستان ۱۷، کُردستان و اصفهان هر کدام ۱۱، آذربایجان غربی ۹، کرمانشاه ۸، خراسان شمالی ۶، تهران ۵، لرستان و البرز هر کدام ۴، یزد و مرکزی هر کدام ۳، گیلان، گلستان و قزوین هر کدام ۲، و فارس، کرمان، زنجان و چهارمحال و بختیاری هر کدام ۱ مورد داشتهاند. افزون بر این، ۸ کودک در مجموع به ۲۲ سال و ۴ ماه و ۱۵ روز حبس تعزیری و ۶ سال و ۶ ماه تعلیقی محکوم شدهاند؛ از جمله امیر بلوچ اهل شهر سرباز به ۱۰ سال و ۶ ماه حبس، یاسین سرفراز و امیرعلی قاجاری هر کدام به ۳ سال، سعید باغچقی به ۲ سال و ۴ ماه، بنیامین وحیدی به ۲ سال، پیام حسینی به ۱ سال حبس تعزیری و ۵ سال تعلیقی، زینب ایزانلو به ۶ ماه و ۱۵ روز حبس و نازنینزهرا موسوی به ۱ سال و ۶ ماه تعلیقی محکوم گردیدهاند.
شلاق، حبسهای طویلالمدت و پروندهسازی امنیتی علیه فعالان صنفی معلمان
تهاجم امنیتی به معلمان با بازداشت دستکم ۵۹ فرهنگی و استاد دانشگاه شامل ۹ زن ادامه داشته است. طبق آمار ههنگاو، بیشترین بازداشت معلمان در استانهای فارس با ۹ مورد، خراسان رضوی با ۸ مورد و کرمانشاه با ۶ مورد ثبت شده است. همچنین در تهران، کُردستان و آذربایجان غربی هر کدام ۴ مورد، ایلام، گیلان، زنجان و اصفهان هر کدام ۳ مورد، کهگیلویه و بویراحمد، خراسان شمالی و بوشهر هر کدام ۲ مورد، و همدان، لرستان، مرکزی، قزوین، خوزستان و البرز هر کدام ۱ مورد بازداشت شدهاند.
انتقامجویی قضایی با محکومیت ۱۶ معلم و دانشگاهی به ۵۲ سال و ۵ ماه و ۲ روز حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق تثبیت شده است؛ فروغ خسروی در بهبهان به ۱۵ سال حبس و محمدحسین داوودی در میاندوآب به ۳ سال و ۴ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شدهاند. کیومرث واعظی و آزاده سالکی هر کدام به ۵ سال، رضا مسلمی به ۴ سال و ۱ ماه و ۱۷ روز، امیر رحیمی به ۴ سال، شکرالله احمدی به ۳ سال و ۷ ماه و ۱۵ روز، جواد صفری به ۲ سال و ۷ ماه، آرمان شاهپوریخاو و احمد علیزاده هر کدام به ۲ سال، مهدی فتحی به ۱ سال و ۳ ماه، آریا نورانی به ۱ سال و ۲ ماه، کوکب بداغی پگاه و مسعود فرهیخته هر کدام به ۱ سال، و ژاله روحزاد و بهرام یعقوبی هر کدام به ۸ ماه حبس محکوم شدهاند.

سقوط معیشت معلمان به زیر خط فقر و شکاف عمیق کسری نیروی انسانی
در بعد صنفی، اظهارات محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، در گفتوگو با پایگاه خبری امتداد، ابعاد بحران را برملا ساخته است. محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، تاکید کرد حداقل حقوق ۲۶ میلیون تومانی معلمان در برابر خط فقر ۶۲.۵ میلیون تومانی در تهران، حتی پاسخگوی هزینه ماهانه ۴۰ میلیون تومانی خوراک یک خانواده نیست. این شکاف فاحش، معلمان را به مشاغل دوم نظیر مسافرکشی سوق داده و شأن و انگیزه آموزشی آنان را فرسوده کرده است.
محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، همچنین به کسری حاد نیرو اشاره کرد و گفت در برابر ۵۴ هزار بازنشسته، تنها ۲۹ هزار نفر از دانشگاههای تربیت معلم فارغالتحصیل شدهاند. در همین راستا، بیانیه انجمن صنفی معلمان کُردستان فاش ساخت که تنها در این استان کمبود ۲۷۴۰ معلم و ۶۶ هزار ساعت آموزشی خالی وجود دارد که با استانداردهای واقعی به بیش از ۱۰ هزار معلم میرسد. حکومت این بحران را با تشکیل کلاسهای پرجمعیت ۳۵ نفره و حذف پستهای مشاورهای پنهان میکند که نتیجه آن افت شدید کیفیت آموزش است.
کالاییسازی آموزش، بازماندگی ۱۴۰ هزار کودک از تحصیل و نقض قانون اساسی
تراژدی دیگر، رانده شدن کودکان به بیرون از چرخه آموزش است. محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، فاش کرد سال گذشته بیش از ۱۴۰ هزار کودک ۶ تا ۱۱ ساله شامل ۵۴ هزار کلاساولی به دلیل فقر مطلق از تحصیل بازماندهاند. بیانیههای کانون صنفی فرهنگیان استان مازندران و انجمن صنفی معلمان کُردستان تاکید کردند که با نقض صریح اصل ۳۰ قانون اساسی درباره آموزش رایگان، پولیسازی و کالاییسازی آموزش موجب محرومیت فرودستان، انحصار مافیای کنکور و تداوم نابرابری شده است.
بیانیههای کانون صنفی فرهنگیان استان مازندران و انجمن صنفی فرهنگیان خراسان شمالی، با گرامیداشت یاد دانشآموزان جانباخته میناب، کیان پیرفلک و دختران شینآباد، بر اجرای اصل ۲۶ قانون اساسی برای به رسمیت شناختن تشکلها، شفافیت صندوق ذخیره فرهنگیان، ایمنسازی مدارس فرسوده و آموزش به زبان مادری تاکید کردند. همگرایی این مواضع اثبات میکند بحران آموزش ناشی از نگاه امنیتی رژیم به تعلیم و تربیت است؛ ساختاری که معلمان مطالبهگر را به زندان میاندازد و کودکان را به دلیل فقر از آینده محروم میسازد.
- فلج کامل هوانوردی جمهوری اسلامی؛ محاصره هوایی منطقهای و انزوای فزاینده تهران
- سخنرانی نخست وزیر اسرائیل در سازمان ملل متحد؛ افشاگری علیه سرکوبگری و جنگافروزیهای منطقهای رژیم ایران
- وابستگی نظامی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی به چین؛ افشای نقش پکن در حملات مرگبار سپاه علیه نیروهای آمریکایی
- همهپرسی ۲۰۱۷ کردستان در نهمین سالروز؛ از یک قرن ستم ساختاری تا مقاومت در برابر جبر ژئوپلیتیک
- مطالبه ۸۰ کشور برای بازگشایی فوری تنگه هرمز؛ از انتقاد رسانههای تهران تا طرح ۷ روزه دیپلماسی مشروط
