تورم نقطه‌ای به ۸۹ درصد رسید؛ جهش ۱۲۷ درصدی قیمت خوراکی‌ها و تعمیق شکاف طبقاتی در ایران

گزارش مرکز آمار ایران از وضعیت معیشتی در مرداد ۱۴۰۵ نشان می‌دهد که فشار تورمی بر دهک‌های پایین و استان‌های محروم به سطح بی‌سابقه‌ای رسیده است.

در این گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده در مردادماه ۱۴۰۵، از استمرار وضعیت بحرانی در بخش هزینه‌های زندگی حکایت دارد. بر اساس این داده‌های رسمی، نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه در کل کشور به عدد ۸۹ درصد رسیده است؛ رقمی که نشان می‌دهد خانوارهای ایرانی برای خرید یک سبد مشخص از کالاها و خدمات، ۸۹ درصد بیشتر از مرداد سال گذشته هزینه کرده‌اند. اما فراتر از این میانگین کشوری، آنچه در بطن گزارش جلب توجه می‌کند، تورم ۱۲۷.۵ درصدی در بخش «خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها» است که عملاً سفره‌های مردم را در نوک پیکان گرانی قرار داده است.

شاخص‌های کلان: عبور از مرزهای پیشین

گزارش مرکز آمار ایران نشان می‌دهد که شاخص قیمت مصرف‌کننده خانوارهای این کشور در مردادماه به عدد ۷۰۰.۱ رسیده است. نرخ تورم سالانه (۱۲ ماهه منتهی به مرداد ۱۴۰۵) نیز ۶۹.۹ درصد ثبت شده که نسبت به ماه قبل افزایشی ۳.۹ واحد درصدی را نشان می‌دهد.

اگرچه نرخ تورم ماهانه ۳.۴ درصد اعلام شده، اما بررسی جزئی‌تر نشان می‌دهد که این ثبات نسبی در رشد ماهانه، نتوانسته است از سنگینی بار تورم انباشته‌شده در سفره خانوار بکاهد. در واقع، در حالی که رشد قیمت‌ها در بخش غیرخوراکی و خدمات (۳.۳ درصد) و بخش خوراکی‌ها (۳.۶ درصد) در مقیاس ماهانه به هم نزدیک شده‌اند، اما تفاوت فاحش در مقیاس سالانه، حکایت از یک ناترازی ساختاری و مزمن در هزینه‌های معیشتی دارد که ریشه در ماه‌های گذشته دارد.

بحران در سفره: خوراکی‌ها در صدر گرانی

بررسی بخش‌بندی کالاها نشان می‌دهد که بیشترین فشار تورمی همچنان متوجه اقلامی است که امکان حذف یا جایگزینی آن‌ها در سبد مصرفی خانوار وجود ندارد. گروه «خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها» با تورم نقطه‌ای ۱۲۷.۵ درصدی، پس از گروه «دخانیات» (با ۱۶۱ درصد)، بیشترین افزایش بها را تجربه کرده است.

خبرگزاری تسنیم در تحلیلی از این ارقام، به «شکاف عمیق» میان اقلام خوراکی و غیرخوراکی اشاره کرده و خاطرنشان ساخته است که سرعت افزایش قیمت مواد غذایی تقریباً دو برابر سایر کالاها و خدمات است. این وضعیت به معنای آن است که قدرت خرید خانوارها در تامین نیازهای اولیه بیولوژیک با سرعتی بسیار بیشتر از سایر هزینه‌ها در حال فرسایش است. تورم یک‌ساله خوراکی‌ها به ۱۰۳ درصد رسیده، در حالی که این رقم برای کالاهای غیرخوراکی ۵۹ درصد ثبت شده است؛ واقعیتی که نشان می‌دهد بحران فعلی بیش از هر چیز یک «تورم معیشتی» تمام‌عیار است.

توزیع ناعادلانه فشار: دهک‌های پایین در تنگنا

یکی از شاخص‌های نگران‌کننده در گزارش مردادماه، افزایش فاصله تورمی میان دهک‌های درآمدی است. بر اساس آمار، نرخ تورم سالانه برای دهک دوم (کم‌درآمد) ۷۸.۳ درصد و برای دهک دهم (پردرآمد) ۶۷.۶ درصد بوده است. این فاصله ۱۰.۷ واحد درصدی که نسبت به ماه قبل افزایش یافته، نشان‌دهنده آن است که تورم فعلی ماهیتی «فقیرگزین» دارد.

دلیل این پدیده در سهم بالای خوراکی‌ها در سبد هزینه خانوارهای کم‌درآمد نهفته است. زمانی که تورم خوراکی‌ها بسیار فراتر از تورم کل باشد، دهک‌هایی که بخش عمده درآمد خود را صرف تامین غذا می‌کنند، نرخ تورم بسیار بالاتری را نسبت به دهک‌های ثروتمند حس می‌کنند. افزایش ۱.۱ واحد درصدی این شکاف در تنها یک ماه، هشداردهنده جدی برای سیاست‌گذاران رفاه اجتماعی محسوب می‌شود و نشان از گسترش فقر مطلق دارد.

جغرافیای گرانی: ۹ استان با تورم بالای ۱۰۰ درصد

توزیع جغرافیایی تورم نیز نشان‌دهنده نابرابری شدید در سطح کشور است. داده‌های مرکز آمار نشان می‌دهد که در ۹ استان کشور، تورم نقطه‌به‌نقطه از مرز ۱۰۰ درصد عبور کرده است. استان ایلام با ۱۱۴.۶ درصد در صدر این فهرست قرار دارد و پس از آن کردستان و لرستان با ۱۰۹.۷ درصد قرار گرفته‌اند.

این آمار به این معناست که در مناطق محروم‌تر و مرزی، هزینه‌های زندگی نسبت به سال گذشته بیش از دو برابر شده است. نکته قابل تامل اینجاست که در بسیاری از این استان‌ها، نرخ تورم ماهانه نیز بالاتر از میانگین کشوری (مانند ایلام با ۴.۷ درصد) ثبت شده است که نشان‌دهنده تداوم روند صعودی قیمت‌ها در مناطقی است که پیش از این نیز با چالش‌های اقتصادی گسترده دست‌به‌گریبان بوده‌اند.

واکنش‌های رسمی: تحریم یا چالش مدیریتی؟

در میان این داده‌های نگران‌کننده، موضع‌گیری مقامات ارشد دولتی بازتاب‌دهنده نگاه مدیریت کلان به بحران موجود است. مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، در واکنش به انتقادها از گرانی شدید، این وضعیت را «طبیعی» قلمداد کرده و ریشه اصلی آن را در «محاصره اقتصادی و تحریم‌های نفتی آمریکا» دانسته است.

اگرچه تاثیر تحریم‌ها بر متغیرهای کلان اقتصادی ایران غیرقابل انکار است، اما منتقدان و رسانه‌های داخلی بر این باورند که شکاف میان تورم خوراکی و غیرخوراکی و همچنین تفاوت فاحش نرخ تورم در استان‌های مختلف، لزوماً تنها ناشی از فشارهای خارجی نیست. آن‌ها معتقدند ساختار توزیع، ناترازی بودجه و سیاست‌های پولی داخلی نیز نقش کلیدی در این جهش‌ها ایفا می‌کنند. شکاف دو برابری تورم خوراکی‌ها نسبت به سایر اقلام، پرسش‌های جدی را درباره کارآمدی زنجیره تامین مواد غذایی و سیاست‌های حمایتی دولت مطرح کرده است.


گزارش مرداد ۱۴۰۵ مرکز آمار ایران فراتر از یک ردیف عدد، تصویری از فشار مضاعف بر لایه‌های آسیب‌پذیر جامعه را ترسیم می‌کند. زمانی که تورم در حوزه‌هایی چون «هتل و رستوران» (۱۰۷ درصد) و «حمل و نقل» (۱۰۵ درصد) نیز از مرز صد درصد می‌گذرد، زنجیره هزینه‌ها به شکلی در هم تنیده می‌شود که مهار آن تنها با تکیه بر متغیرهای خارجی ناممکن به نظر می‌رسد.

پیشی گرفتن تورم دهک‌های پایین از دهک‌های بالا و تثبیت تورم نقطه‌ای در محدوده ۸۹ درصد، نشان‌دهنده آن است که اقتصاد ایران در یک «تله تورمی» گرفتار شده که محور اصلی آن اقلام اساسی زندگی است. استمرار این وضعیت، خطر کوچک‌تر شدن سفره خانوار و خروج کامل پروتئین و کالاهای ضروری از سبد مصرفی طبقات ضعیف را به یک واقعیت غیرقابل اجتناب تبدیل کرده است.

در نهایت، آمار تورم ۸۹ درصدی مردادماه، زنگ خطری است که نشان می‌دهد بدون یک مداخله ساختاری در بخش تولید و توزیع و اصلاح سیاست‌های پولی، بار سنگین این شاخص‌ها بیش از پیش بر دوش معیشت عمومی سنگینی خواهد کرد و شکاف طبقاتی را به سطوح غیرقابل بازگشت خواهد رساند.

سيف حسنی

سيف حسنی

روزنامه‌نگار و ویراستار - بخش فارسی

0 0 أصوات
امتیاز مقاله
0 نظرات
أقدم
جدیدترین الأكثر تقييم